Ian's profileNABOURIAN EL ARGONAUTAPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    ראש השנה (ro’sh ha-shānāh - año nuevo)

     
     
     
    צדיק, מר האלוהים שלנו, מלך של היקום שאתה קידשת אותנו עם הדיברות שלך, ואתה הזמנת אותנו להדליק את הנר של היום של זכרון.
    צדיק, מר האלוהים שלנו, מלך של היקום שאתה נתת לנו חיים, החזקת אותנו ואתה
    נתת לנו להגיע להזדמנות הזאת.
    האתה הזה נכתב לשנה טובה מתוקה!

    Bendito seas, Señor nuestro Dios, Rey del universo, que nos has santificado con tus mandamientos, y nos has ordenado encender la vela del día del recuerdo

    Bendito seas, Señor nuestro Dios, Rey del universo, que nos has dado vida, nos

                                      .has sostenido y nos has permitido llegar a esta ocasión.    

    ¡Que seáis anotados para un año dulce y bueno!

     
     
     

    EL UNICO CHICO VIVO EN MI CIUDAD

    El espíritu de la libertad está presente cuando conduzco mi bicicleta. La libertad está presente cuando respiro los olores del bosque, cuando siento el aire fresco en mi cara, cuando veo el paisaje que se presenta ante mis ojos. Es un placer único e insuperable. Vivir el instante, sin más preocupación que la de captar todas esas sensaciones que se agolpan en un solo segundo. Entonces pienso: “que feliz, ahora puedo morir tranquilo”. Y lejos de ser una frase derrotista, alcanza toda la vitalidad que en otras situaciones jamás habría podido soñar, todo el amor por la vida que me rodea... ¿No soléis sentir lo mismo cuando conducís vuestro coche por una carretera perdida? Esa sensación de explorador, de hacedor de caminos nos hace sentir trascendentes.

    Como casi siempre, me viene el recuerdo de alguna canción En este caso me llega un tema de Paul Simon titulado “the only living  boy in New York” y repito mentalmente la letra:

     

    Tom, coge tu avión a tiempo, no tienes tiempo que perder, vuela hasta México… Aquí estás, Eres el único chico vivo de Nueva York. Tienes todo lo que necesitas en el boletín meteorológico. No tienes nada mejor que hacer hoy que sonreír, porque eres el único chico vivo de Nueva York. “Aquí estoy…”

    Tom coge tu avión a tiempo y deja brillar tu honestidad como brilla en mí. Eres el único chico vivo de Nueva York…”

     

    Y yo en ese momento me convierto en el único ser en la faz de la tierra. Poco o nada importa los problemas y frustraciones. Sólo yo y la naturaleza, sólo yo, que poca cosa, sí, pero cuánto sentimiento, cuanta grandeza se agolpa dentro de mí. Todo lo que necesito es pedalear, todo lo que necesito es una puesta de sol. Que poco, pero lo es todo en ese instante. Y no tengo nada mejor que hacer que sonreír, porque, a pesar de todo, soy el único chico vivo en mi ciudad. 

       

    TODOS ME ACOMPAÑAIS EN EL CAMINO...

    Hoy me he acordado de todos vosotros, de mis excusas, de vuestras excusas, de los momentos vividos y los que hemos dejado de vivir. Mientras estuvimos, quizás fuimos capaces de creer que el “para siempre” era posible. Ahora ya no estáis, no estoy. Seguimos caminos separados pero no por ello os olvido. Mi recuerdo es más profundo de lo que cabría esperar. Si cierro mis ojos y busco en mi memoria os puedo encontrar. Puedo recordar vuestro tacto, vuestra sonrisa sincera, vuestra mirada encendida, puedo sentir el latido de vuestro corazón y recordar conversaciones de lejanas tardes de verano.

    No, no os habéis perdido en la lejanía del tiempo, estáis conmigo, me acompañáis en mi camino y de tanto en tanto aparecéis para recordarme que también vosotros me habéis marcado. También gracias a vosotros soy la persona que hoy soy…

    …Va dedicado a vosotros, absolutamente a todos, sin excepción.